سلام
ممنون از دوستایی که نظر دادن و خواستن دوباره بنویسم اما راستش
شعر نوشتن اینجا یه جورایی مثل این میمونه که یه نقاش بیاد نقاشیای
خودشو که کلی براشون زحمت کشیده وسط اتوبان به نمایش بزاره ...
سخته نه؟
+ نوشته شده در یکشنبه 26 مهر1388ساعت 5:31 بعد از ظهر توسط الهام |
دیگه نمینویسم !!!!
+ نوشته شده در چهارشنبه 13 خرداد1388ساعت 12:3 بعد از ظهر توسط الهام |
فراسوی قله های خیال من در پروازی
آنقدر دور که در دنیای باور من نمی گنجی
دست های نیازم را اگر تا ثریا بالا برم
باز هم به قدمگاه پاک تو نخواهد رسید
اگر همه ی چشم ها برایم چشم امید شوند
به ناجی ای نارسیده باز هم ...
با این حال !
همچنان در آغوش آرزوهای منی
و این تا دیدار قیامت مرا کافیست .
+ نوشته شده در چهارشنبه 9 اردیبهشت1388ساعت 9:5 بعد از ظهر توسط الهام |
نامه ای نوشت
و بر باد داد
و رفت
و چه معصومانه بود
کلامی از مهر
به روی عطر سپید عقاقی
و شبی که به احترامش
سیاه پوش ماند تا ...
ابد
نامه ای نوشت
برای کسی که از خار بود
و بر باد داد
و رفت ...
+ نوشته شده در جمعه 28 فروردین1388ساعت 10:15 بعد از ظهر توسط الهام |
تمام پنجره هایی که رو به تو باز نمی شدند را
نفرین کرده ام
تا دیوار شوند
خدارا شکر که در این سلول انفرادی
خیالم
یادت
دفترم
و قرآنت
هنوز پنجره اند...
+ نوشته شده در یکشنبه 9 فروردین1388ساعت 8:10 بعد از ظهر توسط الهام |
چقدر دور شدی از من پیدایت نمیکنم روزگاری در همین شب ها کنارم بودی همین جاها قلمم مرتب نام تو را میبرد کاغذبیخطم نام توا در آغوش میگرفت و چشمانم بر نام تومکرر بوسه میزد و دلم ... آه دلم تورا آرزو میکرد کجای تاریخ کوکبی من گم شده ای که پیدایت نمیکنم قلم از دستم افتاد کاغذ م پر از خط های موازی بی مقصد شد چشمانم رد پای تو را با اشک تازه میکند و دلم آه دلم تو را آرزو میکند روزی خواهد رسید که شب ها همین جاها نه دست دارم نه کاغذ و نه چشم و دلم آه دلم تو را آرزو خواهد کرد 
+ نوشته شده در شنبه 10 اسفند1387ساعت 10:16 بعد از ظهر توسط الهام |
من از دشت های سبز میترسم آخرین باری که یک دشت سبز به چشمانم زل زد من از سنگینی سبزیش خاک شدم از شرم شنیدن جواب نه آب شدم از یاد آوری آن خاطره باد شدم من از دشت های سبز میترسم 
+ نوشته شده در جمعه 9 اسفند1387ساعت 7:35 بعد از ظهر توسط الهام |
غمت از چشمانم یک اقیانوس ساخت
فکر میکنم شوریش کافیست
نمک نپاش
دلم آنقدر شکسته که جای شن ها را بگیرد
فقط
یک چیز کم داریم
حالا ماهی و پلانگتون از کجا بیاورم؟
بدون حیات که اقیانوس محیط زیست نیست !!!
![983[ashegane][binandeh.com].jpg](http://www.binandeh.com/archives/galery/asheganeh/983[ashegane][binandeh.com].jpg)
+ نوشته شده در دوشنبه 5 اسفند1387ساعت 11:40 بعد از ظهر توسط الهام |
به کدامین اختر تابناک آسمان بنگرم
که مگر در بخت تاریکم ببینمت؟
یعنی شکوه کاعنات عظیم
این دل تکه تکه را به یاد خواه آورد؟
اگر نیاورد چه باک
که اگر فرهاد کوه ز جای می کند
من نیز ستاره میسازم
+ نوشته شده در پنجشنبه 24 بهمن1387ساعت 1:13 بعد از ظهر توسط الهام |
سالها پیش
تا آخرین سیاره ی وسیع ترین کهکشان شناخته نشده رفتم جایی که خورشید فروغی نداشت و زمین اصلا معلوم نبود زمان بی معنی شده بود و مکان لا مکان روشنایی کم بود... من دیدم فرشته ای را که بر روی آخرین سیاره نشسته بود و داشت قرآن میخواند از دور سلامش کردم نشنید خواستم نزدیکتر بروم تو پلک زدی و من تا ابد پشت تاریکی پلکهایت گم شدم نمیدانم اگر در زمین صبح شود اینجا دوباره ازل خواهد شد یانه؟ صدای فرشته را هنوز میشنوم چقدر شبیه صدای توست ...!! 
+ نوشته شده در دوشنبه 21 بهمن1387ساعت 3:10 قبل از ظهر توسط الهام |
نگاه کن مرا
در این زمین خاکی کوچک که نه آغاز دارد و نه پایان نگاه کن مرا در این زمان پر فریب و دروغ که نه وفا دارد و اگر خوب فکر کنی نه صفا نگاه کن مرا در این شهر های شلوغ و پر سروصدا که اگر فقط حرف حق گفته میشد سکوت مطلق حکم فرما بود نگاه کن مرا در این ذهن پر تشویش و پر از نصیحت های تکراری که به هیچکدامشان عمل نکرده ام و نخواهم کرد نگاه کن مرا در این ... غریبه ام من در این مکان در این زمان صدا کن مرا صدا کن ! ! ! 
+ نوشته شده در چهارشنبه 16 بهمن1387ساعت 2:52 قبل از ظهر توسط الهام |
گلهای ارکیده را بگو
فکر میکردند تو به آنها وفا میکنی
دستهای ظریفشان را به سویت دراز کرده بودند
که با لمس لطافتشان
عاشق شوی
نمیدانستند که تو
برای سمپاشی آمده بودی و میخواستی
به جای ارکیده
ارزن بکاری
تا مرغ عشقی را که در قفس داری
زنده نگه داری تا برایت بخواند
از غم
از جدایی
از ...
گلهای ارکیده را بگو
فکر میکردند تو به آنها وفا میکنی !
+ نوشته شده در چهارشنبه 16 بهمن1387ساعت 1:52 قبل از ظهر توسط الهام |
غرور مرا کجا شکسته ای؟
میخواهم برای همیشه
غرورم را بر دارم و بروم
و با تکه تکه هایش
تندیسی از چهره ی تو بسازم
+ نوشته شده در سه شنبه 15 بهمن1387ساعت 12:53 بعد از ظهر توسط الهام |
دستی از خاک
چشمی از اشک دلی از شوق فکری از نور دفتری از عشق قلمی از نیاز برای زنده ماندنم وسیله ای کم ندارم؟ 
+ نوشته شده در جمعه 11 بهمن1387ساعت 7:41 بعد از ظهر توسط الهام |
سواحل گلی صورتم را امشب
امواج سهمگین اشک بیرحمانه میکوبد... مرغان دریایی احساسم بی قرار خبر از احتمال طوفان بی وفایی تو میدهند ! 
+ نوشته شده در چهارشنبه 9 بهمن1387ساعت 8:33 بعد از ظهر توسط الهام |
هنوز نفهمیده ام
در کدام سیاه چاله ی چشمانت
گیر افتاده ام
اینجا نیروی جاذبه بینهایت است
گریز ممکن نیست
اگر از بارش شهاب سنگ ها زنده بمانم
تا مرکز تو کشیده خواهم شد
سفینه ی دلم دچار کمبود سوخت شده
باطری های خورشیدیم خالی شده اند
کی بیدار میشوی؟
+ نوشته شده در سه شنبه 8 بهمن1387ساعت 8:0 بعد از ظهر توسط الهام |
در نیست راه نیست
شب نیست
ماه نیست
نه روز و نه آفتاب
ما بیرون از زمان ایستاده ایم
با دشنه ی تلخی بر گرده هامان
هیچ کس با هیچ کس سخن نمیگوید
که خاموشی به هزار زبان در سخن است
بر مردگان خویش نظر میبندیم
باطرح خنده ای ..!
وهویت خودمان را به انتظار مینشینیم
بی هیچ!
( ا.بامداد)
+ نوشته شده در یکشنبه 6 بهمن1387ساعت 9:12 بعد از ظهر توسط الهام |
و من مسافر باد صبا شدم
زوزه کشان به سمت سرزمین دروغ همه ی شب ها روز همه ی روزها روشن همه ی روشنایی ها محکوم همه ی حکم ها تبعید همه ی تبعید ها به زمین و زمین مقصد همه حالا فرق صبا را با سبا فهمیدی؟ فرق نی را با درخت فهمیدی؟ فرق پاکی وگناه را فهمیدی؟ من تنهاترین معشوق خدا هستم شما بگویید آیا عاشق خدا هستم؟ گدام گناهم مرا به هبوط کشید؟ کدام پروازم مرا به سقوط کشید؟
+ نوشته شده در سه شنبه 24 دی1387ساعت 12:47 بعد از ظهر توسط الهام |
دكتر علی شریعتی: دكتر شریعتی : در شگفتم از مردمی که خود زیر خربار ها ظلم و ستم اند و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست
حسین(ع) ؛ بیشتر از آب , تشنه لبیك بود . اما افسوس كه به جای افكارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بیآبی معرفی كردند
+ نوشته شده در چهارشنبه 11 دی1387ساعت 11:30 بعد از ظهر توسط الهام |
به قول استاد امین پور
ناگهان چه زود دیر میشود عشق های مغرور جوانی چقدر زود زود پیر میشود آنهمه خنده وگریه از سر شوق بعد چرا دلها از هم سیر میشود؟ مهربانی های بی حد و حساب تبدیل به جنگ ببر و شیر میشود نگاه هایی که روزی منبع نور بود بی بهانه مانند تیر میشود تپش قلب های نا آرام صدای ناله ی شبگیر میشود روزهای سخت فراق و دوری توجیه با واژه ی تقدیر میشود ایثار و گذشت و محبت زیر مجموعه ی تدبیر میشود دست های گرم و سخاوتمند وسیله ای مثل شمشیر میشود اینها که نشانه ی هوس بود . نه؟ پس چرا به نام عشق تعبیر میشود؟ 
+ نوشته شده در دوشنبه 2 دی1387ساعت 7:40 بعد از ظهر توسط الهام |
تو با من من بی خود از خویشتنم با تو
لحظه ی لقاح نگاه من با چشمانت!
و سکوتی که از هزار فریاد گیراتر است
نفسهامان در سینه حبس به جرم عشق
دیوارهای فاصله نزدیک میشوند ...
انگار
زمان میخواهد تورا از من بگیرد!
تو ...
دیدار...
فاصله....
زمان...
من؟
امید.
امید.
امید!
و قصه ای نو آغاز میشود
فراتر از حد کتاب و حتی زمین
در بلندای آسمان کسی هست که
همین لحظه به ما سلام میکند
آسوده گام بردار عشق من
تا ستاره ها میخندند منتظرت میمانم ....
+ نوشته شده در دوشنبه 2 دی1387ساعت 7:14 بعد از ظهر توسط الهام |
من از روز ازل گدای عشق تو بودم
حتی وقتی نبودی من با تو بودم از همون اول اول من عاشق تو بودم میدونم باور نداری ولی به خدا بودم همون روزی که به دنیا اومدی با لبخند حواست نبود ولی من اونجا بودم توی اتاق چشم من متولد شدی مثل یه گل , آرام و ناز و نجیب وقتی که من تنها عاشقت بودم سرت اینقد شلوغ نبود غنچه بودی , شکفتمت توی دلم غصه بودی , خندوندمت توی دلم آخی چه ساده دل و دل ساده بودم بزرگ شدی , بارون اومد , تو ندیدی به قطره های شبنم دلبسته بودی که میخواستن جذابت کنن ولی منه عاشق ـ بارونت بودم میخواستم سیرابت کنم نفهمیدی نفهمیدی... چه ساده دل و دل ساده بودم چه بی هوا این دل رو به تو داده بودم جذاب شدی و چیدنت از دل من بریدنت آره بریدنت بریدنت 
+ نوشته شده در چهارشنبه 6 آذر1387ساعت 10:0 بعد از ظهر توسط الهام |
تمام زندگیم فدای یک نگاه ناز تو
عمر و جانم باشد پرهای پرواز تو همه روز هایم شده عرض نیاز تو خیال روی ماهت و آرزوی تن تناز تو شور تو احساس تو طنین متین آواز تو خاک قبرم باشد ای نازنین نقطه آغاز تو بعد من چه کسی خواهد بود همراز تو در سفر زندگی همسفر و دمساز تو یک رقصنده ی خوب با هر ساز تو گذشته از خویش برای پرواز تو نیازمند عجیبی برای آن ناز تو 
+ نوشته شده در شنبه 2 آذر1387ساعت 10:11 بعد از ظهر توسط الهام |
شاید امشب با یادت بیایم
با بالهای خیال و کفشهایی از جنس امیدهای وارونه از آسمان میآیم از راه کهشانهای پروانه ای با حضور دلگرم کننده ی ستاره های دیوانه آری همان ستاره های دنباله دار منظومه ای حتی اگر درها راببندی دیوارها را بلند تر کنی امشب با یادت خواهم آمد میدانم که همیشه فراموش میکنی پنجره ها ی خیالت را به روی من ببندی 
+ نوشته شده در سه شنبه 28 آبان1387ساعت 6:27 بعد از ظهر توسط الهام |
اشکهایم چون رود
چشمانت چون دریا
و رود ها همیشه میرسند به ....
کاش طبیعت قانون خود را در مورد ما هم اجرا کند !!!
+ نوشته شده در یکشنبه 19 آبان1387ساعت 10:15 بعد از ظهر توسط الهام |
میداند که من عاشق بارانم
نم نم می آید
بی صدا میرود
میخواهد مرا دیوانه کند...
نمیداند که من
عاشق دیوانه شدن برای بارانم...!!!
+ نوشته شده در یکشنبه 19 آبان1387ساعت 9:27 بعد از ظهر توسط الهام |
چه رویای زیبایست من و شب های پاییزی
با یاد تو عجب دنیایست من و شب های پاییزی
چه معمای غریبیست در سکوت شب من
تو میدانی چیست معنای من و شب های پاییزی؟
رنگ دلم مثل برگهای خزان زرد میشود
وقتی که تو نیستی با من و شب های پاییزی
تو که هستی در وجود من پس چرا من بیتاب
مینویسم از بی تو من و شب های پاییزی؟
بیا نقاشی کنیم زیبا ترین تابلوی دنیا را
یعنی تو و باران - من و شب های پاییزی
خوب خوبم امشب کنارم بمان تا بگویم
برایت که چیست قصه ی من و شب های پاییزی
راستی تازه فهمیدم چیست معنای تو و شب های پاییزی
تو شب های پاییزی یعنی عشق + من و شب های پاییزی
+ نوشته شده در پنجشنبه 16 آبان1387ساعت 10:34 بعد از ظهر توسط الهام |
یا رب این چه بلایی بود که آمد به سرم چشم بود این یا برنده خنجری بر پیکرم مرا همی می کاود در وجود جسم من با نگاهش من روشنی خورشید را منکرم میزند از تیغ تیز نگاهش هر لحظه زخمی بر این دلخسته و فرسوده و بیچاره پیکرم من نگاهش میکنم اما انگار چشم او نمیبیند مرا نمیخواهد که باشد دلبرم من میان چشمهایش غرق بیتابی شدم او نمیداند که با نگاهش چه آورد به سرم یارب این عذاب است یا امتحانی زمن من که جز عشق نباشد دگر سمرم گوییا عشق به این دیده راوان میباشد که دگر هیچ ز این دنیا نیاید در نظرم مرا لحظه ای با او بودن بس است که معلوم نباشد که فردا کجا در سفرم عشق را در اهل نظران جویا شدم این بسم باشد که از بیخبران بهترم و در این راه دشوار هر چه میدهم بر باد ز دنیا میدهم که من همیشه در گذرم 
+ نوشته شده در پنجشنبه 9 آبان1387ساعت 4:28 بعد از ظهر توسط الهام |
به دیدارم که می آیی دلم در اوج آواز است لحظه ی رفتن که شود سکوتت را هزار راز است تو می آیی و من با شعر پروانه ات میکنم آرام تو میروی و من با عشق دیوانه ات .... نه دیوانه اش میکنم تو که میروی فاصله ها را با عشق دیوانه میکنم آسان !!!
+ نوشته شده در پنجشنبه 2 آبان1387ساعت 3:7 قبل از ظهر توسط الهام |
هنوز مثل مادرم عاشق سیبم
دوست دارم
از تپه های کنار بهشت
پا برهنه
بدوم تا گندم زار گناه های بی خودی
+ نوشته شده در پنجشنبه 25 مهر1387ساعت 3:21 بعد از ظهر توسط الهام |
| ||||||
